เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 237 ลู่จอมเสแสร้งแกล้งเมา ล่อลวงให้เธอคุมตัวเองไม่อยู่
นิ้วมือเรียวยาวของลู่เจี้ยนเย่คีบจอกกระเบื้องเคลือบสีขาว สีริมฝีปากฉ่ำวาวเป็นประกายชุ่มชื้น
เขาสวมชุดสีแดง คอเสื้อเปิดอ้าเล็กน้อย กระดูกไหปลาร้าถูกฉาบด้วยแสงจันทร์อันเย็นเยียบ ขับเน้นให้ใบหน้าเย็นชาสูงศักดิ์เจือสีแดงระเรื่อจาง ๆ ดูเลื่อนลอยเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวน
ลมหายใจของฉินหว่านอิ๋นสะดุดลง
คราวก่อนก็เคยตะลึงกับภาพเขาในชุดขุนนางสีแดงชาดไปรอบหนึ่งแล้ว ยามนี้เสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่เรียบร้อย ลำคอขาวผ่องมีเส้นผมสีดำขลับพันระเกะระกะ ยิ่งเพิ่มความเย้ายวนดึงดูดใจขึ้นไปอีกหลายส่วน
กระดูกไหปลาร้าที่งดงามถึงเพียงนี้ เหมาะแก่การประทับรอยอะไรสักอย่างเหลือเกิน
ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพากลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้ ผสมผสานกับกลิ่นสุรา อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันคลุมเครือ