ตอนที่ 230 อาจารย์ลู่ขอแต่งงานต่อหน้าธารกำนัล

ตอนที่ 230 อาจารย์ลู่ขอแต่งงานต่อหน้าธารกำนัล

น้ำเสียงของฉินหว่านอิ๋นแผ่วเบา

ทว่ากลับลอยละล่องไปตามเครื่องหอมรมควันจาง ๆ ในโถงใหญ่ สอดแทรกเข้าสู่โสตประสาทของทุกคน จนเพียงพอให้ผู้คน ณ ที่นั้นได้ยินอย่างชัดเจน

ชั่วพริบตานั้น ทุกคนต่างเบิกตากว้าง มองเธอด้วยความตกตะลึง

จวิ้นจู่จาวหนิงต้องการถอนหมั้นงั้นหรือ

แทบจะในเสี้ยววินาทีที่สิ้นเสียง ฉีเหิงก็ลุกขึ้นพรวด “เธอว่ายังไงนะ”

ฉินหว่านอิ๋นมีน้ำตาคลอหน่วย รูปร่างบอบบาง เสื้อผ้าที่ดูหลวมเล็กน้อยขับเน้นให้ใบหน้าขนาดเท่าฝ่ามือ ดูราวกับบอบบางจนไม่อาจจะบอบบางไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

มุมปากของเธอปรากฏรอยยิ้มขมขื่น “องค์ชายกับแม่นางหลิ่วมีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน หากเป็นเพราะการมีอยู่ของหม่อมฉันจนทำให้ไม่อาจแต่งงานกันได้ หม่อมฉันคงทนดูไม่ได้ เพียงปรารถนาให้องค์ชายมีความสุขตลอดชีวิตที่เหลือ”