กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 มีพระราชโองการให้หมั้นหมาย
แม้ราชทูตเปอร์เซียจะเพียงแค่พึมพำเสียงเบา ทว่าพลังเสียงของเขานั้นกังวานหนักแน่น จึงยังคงทำให้ทุกคนในที่นั้นได้ยินอย่างชัดเจนถนัดหู
จักรพรรดิขมวดคิ้วมุ่นทันที
อะไรคือเหม็นจนทนไม่ไหว?
เขาหันหน้าไปมองขันทีข้างกาย
แล้วเอ่ยถามเสียงเบา “เจ้าได้กลิ่นอะไรหรือไม่”
ขันทีน้อยส่ายหน้าเป็นพัลวัน “หามิได้”
จักรพรรดิยังไม่วางใจ จึงหันไปมองฮองเฮาอีกครั้ง “มเหสีที่รัก เจ้าเล่า”
ฮองเฮารู้สึกผิดจนต้องหลุบตาลง พลางส่ายหน้าเช่นกัน “หามิได้เพคะ”
จักรพรรดิจึงคลายกังวล แล้วเอ่ยเสียงดังกังวาน “ราชทูตเปอร์เซียเดินทางตรากตรำ คงเพราะร่างกายไม่สบายกระมัง ถึงได้เกิดประสาทหลอนกลิ่นขึ้นมา ใครก็ได้ พระราชทานที่นั่ง!”