เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 194 วางกับดัก เชิญลงไห
การแข่งม้าสิ้นสุดลงแล้ว
ฉินหว่านอิ๋นคว้าอันดับหนึ่งมาครองได้อย่างสมศักดิ์ศรี
เธอพลิกตัวลงจากหลังม้า แล้วปลดผ้าที่ปิดตาม้าออก
ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของผู้ชม ม้าส่งเสียงร้องยาว แผงคอเงางามนุ่มสลวยดูสง่างามน่าเกรงขาม ราวกับว่ามันไม่ได้เป็นของสนามม้าที่ถูกกักขังไว้ในมุมเล็ก ๆ แห่งนี้ หากแต่เป็นของผืนฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาล
ทระนงและองอาจ
ทว่าเกินความคาดหมาย ม้าตัวน้อยที่แสนทระนงตัวนี้กลับก้มศีรษะลง ดุนฝ่ามือของฉินหว่านอิ๋นอย่างสนิทสนม
สัมผัสนุ่มฟูทำให้ปลายนิ้วของฉินหว่านอิ๋นชะงักไป
ความคิดอดไม่ได้ที่จะลอยย้อนกลับไปเมื่อนานแสนนานมาแล้ว สัตว์พาหนะม้าศึกที่เคยร่วมเป็นร่วมตายเคียงข้างเธอก็มีขนสีน้ำตาลแดงเช่นนี้ และเคยดุนฝ่ามือของนางแบบนี้เช่นกัน