เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 176 หัวเราะจนตัวโยก หว่านหว่านกอบกู้สินค้าจีน
อู๋จื้อหมิงเงยหน้าขึ้น มองดูหญิงสาวตรงหน้า
เขาไม่ได้ยึดติดกับวัตถุ แต่คลุกคลีอยู่ในแวดวงธุรกิจมานาน ย่อมมีจิตใต้สำนึกแบบ “เห็นแก่เสื้อผ้าก่อนเห็นแก่คน” เป็นธรรมดา
เขากวาดสายตามองเสื้อผ้าของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่มีสินค้ามียี่ห้อเลยสักชิ้น ไม่เหมือนคนรวยที่พร้อมจะมาลงทุนได้จริง ๆ
คงจะเป็นคนบ้ากระมัง
เดิมทีอู๋จื้อหมิงคิดว่าตัวเองรันทดมากแล้ว ทว่าเมื่อเห็นว่าเธอยังอายุน้อยขนาดนี้กลับเสียสติไปเสียก่อน พอเทียบกันแล้วอารมณ์จึงเริ่มสงบลงได้เอง
เขาสงสารเด็กสาวคนนี้ จึงเออออตามน้ำไปว่า “ได้ ถ้างั้นคุณก็ลงทุนเถอะ”
ในเมื่อคิดจะลงทุน ฉินหว่านอิ๋นจึงต้องถามให้แน่ชัดเรื่องจำนวนเงินที่พวกเขาต้องการระดมทุน “คุณต้องการเงินเท่าไหร่”
อู๋จื้อหมิงไม่คิดเลยว่าตัวเองอายุปูนนี้แล้ว ยังต้องมาเล่นพ่อแม่ลูกกับคนอื่น จึงพูดส่งเดชไปว่า “30,000,000”