ตอนที่ 169 ผู้พิพากษาริดสีดวง วิจารณ์ยากจริง ๆ

ตอนที่ 169 ผู้พิพากษาริดสีดวง วิจารณ์ยากจริง ๆ

ผู้ชมคนหนึ่งยังสังเกตเห็นจุดบอดเข้าพอดี

[เมื่อกี้ตรงหลังโขดหินเหมือนฉันจะเห็นคนสองคน คงไม่ใช่ลู่ลู่กับหว่านหว่านหรอกนะ?]

[โมเมนต์บ้านไหนมันชวนจิ้นขนาดนี้! ที่แท้ก็บ้านฉันเองนี่นา!]

[ขอบคุณมาก ๆ เลย! ตัวฉันจิ้นจนฟินสลบไปแล้ว วิญญาณคงต้องขึ้นไปจิ้นคู่ราตรีต่อบนสวรรค์!]

[โมเมนต์ชวนจิ้นแน่นหนาดั่งขุนเขา! ขอฉันดูหน่อยสิว่าสองคนนี้จะแก้ตัวยังไง!]

ฉินหว่านอิ๋นไม่เคยบั่นทอนจิตใจตัวเอง และไม่คิดจะปิดบังเลยสักนิด

เมื่อเผชิญหน้ากับวาจาแสร้งใสซื่อของผู้กำกับหวัง เธอจึงมองใบหน้าของผู้กำกับหวังด้วยสีหน้าจริงจัง

น้ำเสียงหนักแน่น “ผู้กำกับหวัง ช่วงนี้คุณรู้สึกหัวใจชาแปลบ มือเท้าเย็นเฉียบ หัวมึนงง ตาแห้งผาก ทำอะไรก็ไม่มีเรี่ยวแรงเลยใช่ไหม”

ผู้กำกับหวังตกใจสะดุ้งวาบในใจ