กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 160 พี่ใหญ่ผู้สุขุมเลียนเสียงหมาเห่า พี่สองผู้ปราดเปรื่องใช้เท้าตอบโจทย์
“โฮ่ง ๆๆ—”
เสียงหมาเห่าดังขึ้น
วินาทีถัดมา ก้อนขนสีขาวแสนน่ารักก้อนหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามา โผเข้าใส่ร่างของพี่ชาย
มันคือสุนัขซามอยด์แสนน่ารักตัวหนึ่ง!
พี่ใหญ่ตระกูลฉินอุ้มลูกสุนัขขึ้นมา แล้วพูดกับฉินหว่านอิ๋นว่า “หมาบ้านจื้อเผิงตกลูก เลยเอามาให้ฉันตัวหนึ่ง เธอเคยบอกว่าอยากเลี้ยงสัตว์ไม่ใช่เหรอ ฉันก็เลยกะว่าจะสอนมันคำนับประสานมือ รอเธอกลับมาจะได้แสดงให้ดู”
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!
ในใจของฉินหว่านอิ๋นพลันอบอุ่นขึ้นมาสายหนึ่ง ไม่นึกเลยว่าคำพูดที่เธอเคยเปรยไว้ลอย ๆ พี่ใหญ่จะเก็บมาใส่ใจ ถึงขั้นมาฝึกสอนเจ้าหมาน้อยด้วยตัวเอง
พูดพลาง พี่ใหญ่ก็วางสุนัขลง “เหนียนเกา คำนับประสานมือ!”
เจ้าสุนัขซามอยด์เอียงคอ กระดิกหางอย่างบ้องแบ๊ว