กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 136 ดึกดื่นค่ำมืด พวกคุณเบาเสียงลงหน่อยไม่ได้หรือไง?
ค่ำคืนแห่งกรุงเทพมหานคร สายฝนชื้นแฉะตกลงกระทบบานหน้าต่าง สะท้อนแสงสีนีออนอันเจิดจ้าและคลุมเครือ
เสียงฟ้าร้องบนชั้นดาดฟ้าดังครืนครั่น ราวกับระเบิดออกข้างใบหู
ลมหายใจของฉินหว่านอิ๋นเริ่มกระชั้นถี่ ในเสียงหอบหายใจนั้น เธอคว้าจับมือของลู่เจี้ยนเย่ไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว
และสิ่งที่ตอบสนองกลับมา ก็คืออ้อมกอดหนึ่ง
กลิ่นหอมเนื้อไม้อันเยียบเย็นโอบล้อมลมหายใจของเธอ ผสมผสานกับกลิ่นหอมผลไม้ของครีมอาบน้ำ ช่วยเจือจางความห่างเหินและความรุกรานในโทนเย็นนั้นลง
ฉินหว่านอิ๋นไม่ถนัดกับการกอด
โดยเฉพาะอ้อมกอดที่แนบแน่นสนิทชิดเชื้อถึงเพียงนี้