เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 121 ลู่ลู่ตอกกลับพระรอง หว่านหว่านมอบของขวัญให้เขา!
ผู้กำกับหวังกัดฟันแน่น ควักเงินสองร้อยหยวนยื่นให้ฉินหว่านอิ๋น
ส่วนฉินหว่านอิ๋นยืนเงียบ ๆ อยู่หน้ากระถางต้นไม้ตรงขอบหน้าต่าง ลูบไล้กลีบดอกไม้ร่วงหล่นในกระถางเบา ๆ พลางเอ่ยด้วยความเศร้าโศก:
“เดิมทีฉันก็มีไว้ให้พวกคุณหัวเราะเยาะอยู่แล้ว ในเมื่อคิดจะเหยียบย่ำกัน แล้วจะเอาเรื่องพวกนี้มาแทงใจดำฉันให้เจ็บช้ำทำไม เกรงว่าจะอยากทำให้ฉันอับอายขายหน้าจนตายเสียมากกว่า ไอ้ของพรรค์นี้ใครอยากได้ก็เอาไปเถอะ! ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าเป็นแบบนี้ ฉันไม่มาแต่แรกหรอก”
[ฉันขอประกาศอย่างเป็นทางการว่า ฉินหว่านอิ๋นได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นหลินไต้อวี้แล้ว!]
[พูดก็พูดเถอะ บทพูดของหว่านอิ๋นเป๊ะมาก ตอนสติแตกยังออกเสียงชัดถ้อยชัดคำ พี่สาวช่วยเข้ากองถ่ายไปเล่นละครทีเถอะ!]
[แฟนคลับดาราหญิงนี่เป็นพวกสายงานจริง ๆ ด้วย!]
[ฉันแปลให้เอง: ให้เงินน้อยไป ต้องเพิ่มเงิน!]
[พวกเธอช่างรู้ใจพี่ฉินของฉันจริง ๆ!]
ผู้กำกับหวัง: เวรกรรมแท้ ๆ!