ตอนที่ 111 แต่งงานกันเถอะ ฉันเลี้ยงเอง!

ตอนที่ 111 แต่งงานกันเถอะ ฉันเลี้ยงเอง!

ตรงประตู ลู่เจี้ยนเย่ก้าวเดินเข้ามา

เขาเปลี่ยนไปใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวน้ำนม เนื้อผ้าไหมแท้ ทิ้งตัวเรียบลื่นละเอียดอ่อน

ยิ่งขับเน้นให้ไหล่ของเขากว้างผึ่งผาย ช่วงล่างคอดรับกับเอวสอบ

ตรงหน้าอกเหน็บปากกาหมึกซึมสีดำขลับแวววาวไว้ด้ามหนึ่ง

ส่วนชายเสื้อเชิ้ตยึดไว้ด้วยสายเส้นเล็กเนื้อหนังสีดำสามเส้น เสื้อเชิ้ตถูกดึงรั้งให้ยาวขึ้นเล็กน้อย พอดีกับสะโพก

ทอดสายตาต่ำลงไป ก็คือเรียวขาคู่หนึ่งที่ยาวตรงเพรียวระหง

สายรัดต้นขาสีดำรัดตรึงอยู่บนต้นขา ขาของเขาสวยมาก ลายเส้นที่ได้สัดส่วนปกคลุมด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึงบาง ๆ ชั้นหนึ่ง

เขาก้าวเดินตรงมาหาเธอ