ตอนที่ 252 การบอกลาควรจะเป็นไปอย่างสมภาคภูมิ

ตอนที่ 252 การบอกลาควรจะเป็นไปอย่างสมภาคภูมิ

หลังจากอยู่ในร้านยากิโทริราวหนึ่งชั่วโมง ตอนที่เดินออกมาเพิ่งจะทุ่มตรงพอดี

ผู้คนบนท้องถนนในโอตารุมีไม่มากนัก เสาไฟตะเกียงแก๊สทรงโบราณส่องสว่าง ร่วมกับดวงจันทร์ทาบทาถนนให้ทอแสง

เนื่องจากยังเช้าอยู่ อีกทั้งเพิ่งทานอาหารเสร็จ ทั้งสามจึงไม่ได้รีบร้อนกลับบ้าน แตเตรียมตัวเดินเล่นเพื่อย่อยอาหาร

ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของโอตารุงดงามเพียงพอ คณะของพวกเขาก็เดินตามถนนมุ่งหน้าไปทางคลองโอตารุ

เถียนซีเวยเดินไปเดินมา ทันใดนั้นก็ขยับเข้ามาใกล้ข้างกายเฉิงเช่อ

เฉิงเช่อมองเธอ และเธอก็มองเฉิงเช่ออยู่เช่นกัน

เถียนซีเวยขยิบตาหลุกหลิกใส่เขา แล้วจากนั้นก็เหลือบมองไปทางตำแหน่งของหลี่เฉียวเสวี่ยเบา ๆ