ตอนที่ 142 ยืนอยู่ด้านหลังของเฉิงเช่อ

ตอนที่ 142 ยืนอยู่ด้านหลังของเฉิงเช่อ

เวลาเก้าโมงครึ่งเช้า บนดาดฟ้าชมวิวทะเลของโฮมสเตย์ บรรยากาศตึงเครียดเป็นพิเศษ

ไม้กระถางใบแหลมสองสามกระถางถูกตัดแต่งจนมีเหลี่ยมมุมชัดเจน ราวกับยามสายตระเวนที่เงียบขรึมตั้งตระหง่านอยู่รอบ ๆ เงียบสงบดั่งเหล็กกล้า

แม้แต่ลมทะเลที่พัดมาจากที่ไกล ๆ ก็ดูเหมือนจะแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันเย็นเยียบ

ข้างรั้วระเบียง มีชายคนหนึ่งและหญิงคนหนึ่งยืนแยกกันอยู่ทางซ้ายและขวา

“ให้โอกาสผมสักครั้งสิ” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ

“ฉันจะให้โอกาสนายยังไง?” หญิงสาวถามกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นกัน

“เมื่อก่อนผมไม่มีทางเลือก” ชายหนุ่มใช้น้ำเสียงทุ้มต่ำ “แต่ตอนนี้...ผมอยากเป็นคนธรรมดา”