กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 107 เจวี๋ยโต้ว 2.0
เรือเทียบฝั่งตรงท่าเรือ
สายฝนยังคงโปรยปราย
ท้องฟ้าใกล้ค่ำแล้ว บ้านเรือนทรงโบราณสองฝั่งน้ำเปิดไฟสว่างไสว เงาสะท้อนบนผิวน้ำถูกหยดน้ำฝนกระทบจนแตกกระจายแล้วประสานใหม่ แตกกระจายแล้วประสานใหม่อยู่เช่นนั้น
ยังคงเป็นเฉิงเช่อที่ขึ้นฝั่งก่อน เขาหันกลับมายื่นมือไปช่วยประคองเถียนซีเวย
เถียนซีเวยยังคงวางมือลงไป ข้อแตกต่างคือ ครั้งนี้เธอแอบเกาฝ่ามือของเฉิงเช่อเบา ๆ ทีหนึ่ง
หลังจากกระโดดขึ้นฝั่งอย่างแคล่วคล่อง เธอก็กางร่มกระดาษเคลือบน้ำมันออกดัง “ปั้ง”
“เข้ามาสิ” เธอพูด
“ยืนไม่พอหรอก” เฉิงเช่อบอก “ฝนตกแค่นิดหน่อยเอง ยืนตากฝนสักนิดก็ไม่ได้เสียหายอะไร”
“พูดมากจัง!”