ตอนที่ 78 ตายตกไปตามกันเสียเถอะ

ตอนที่ 78 ตายตกไปตามกันเสียเถอะ

หลังจากเฉิงเช่อพูดประโยคนี้จบ ก็หันไปมองเถียนซีเวย

“เสี่ยวเถียน เธอยืนรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ อย่าเพิ่งขยับ”

“เอ๊ะ?” เถียนซีเวยกระพริบตา ปรับตัวตามไม่ทัน เฉิงเช่อก็หันหลังวิ่งออกไปแล้ว

เขาไม่ได้ลากเท้า ไม่ได้เดินท่าเดินเพนกวิน และไม่มีลูกเล่นพิสดารใด ๆ ทั้งสิ้น

เขาแค่วิ่งก้าวยาว ๆ อย่างเป็นธรรมชาติ รวดเร็ว และลุกลี้ลุกลนไปยังมุมลานบ้าน เครื่องนับก้าวที่ข้อเท้าสั่นกระตุกอย่างบ้าคลั่ง ตัวเลขลดลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ข้อความแสดงความคิดเห็นสดมึนงงไปในทันตา:

[??????]

[ไม่นะ พี่เช่อ คุณกำลังทำอะไรน่ะ? คุณวิ่งพรวดพราดไปแบบนี้เลยเหรอ?!]

[ก้าวลดลงเร็วเกินไปแล้ว วิ่งไปแค่สองก้าวก็เหลือแค่ 180 แล้ว!]