ตอนที่ 30 ดอกไม้ไฟหนาวเหน็บ

ตอนที่ 30 ดอกไม้ไฟหนาวเหน็บ

มื้อค่ำดำเนินมาถึงช่วงท้าย อาหารบนโต๊ะหินเหี้ยนเตียนจนเห็นตูดจาน

เปลือกหอยนางรมอบกระเทียมตั้งซ้อนกันเป็นตั้งเล็ก ๆ ตรงมุมโต๊ะ เปลือกกุ้งมังกรสีแดงสดกองพะเนินอยู่ในกล่องว่าง หมูสามชั้นตุ๋นเป๋าฮื้อก็ถูกจัดการจนเกลี้ยงเกลา

ข้าวคลุกไส้ทะเลทั้งสามจานก็มีสภาพไม่ต่างกัน

“สบายท้องจัง” ท่านปู่ดันชามไปข้างหน้า แล้วเอนหลังพิงอิงเก้าอี้พลางลูบท้อง ใบหน้าฉายความพึงพอใจเหมือนเพิ่งชนะศึกใหญ่มา

เฉิงเช่อเองก็อิ่มแปร้ เขาทิ้งตัวพิงเก้าอี้แล้วจิบโค้กไปคำหนึ่ง

เถียนซีเวยวางตะเกียบไปนานแล้ว กำลังแหงนหน้ามองหลอดไฟในสนามด้วยสายตาเหม่อลอย แมลงเม่าสองสามตัวบินวนรอบแสงไฟพลางโบกสะบัดปีกพะพือ

ไม่มีใครพูดจา บรรยากาศภายในสนามพลันตกอยู่ในความเงียบสงบอย่างยิ่ง