กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 25 สายนี้มันแออัดเกินไปแล้ว
ท่านปู่เซี่ยยัดซองบุหรี่ลงกระเป๋า ยกม้านั่งขาลอยขึ้นมาแล้วเดินนำไปข้างหน้า รองเท้าแตะหูหนีบส่งเสียงแป๊บป๊าบบนถนนปูแผ่นหิน
เลี้ยวไปสองโค้ง ผลักประตูไม้ที่แง้มไว้ออก คณะของพวกเขาก็เดินเข้าสู่ลานบ้าน
ลานบ้านไม่ใหญ่นัก แต่จัดเก็บอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ตามร่องของพื้นแผ่นหินครามมีดอกไม้ป่าดอกเล็ก ๆ ไม่ทราบชื่อโผล่ขึ้นมาหลายกอ บนราวตากข้างกำแพงวางของทะเลแห้งไว้ไม่น้อย ทั้งกุ้งแห้ง หอยแมลงภู่แห้ง ปลาดกตากแห้งตัวเล็ก เรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเป๊ะ ๆ
ที่สะดุดตาที่สุดคือต้นมะเดื่อต้นนั้น ลำต้นหนาใหญ่จนแทบจะบังคนโต ๆ ได้คนหนึ่ง ทรงพุ่มเหมือนร่มคันยักษ์ที่กางออก บดบังลานบ้านไปกว่าครึ่ง