ตอนที่ 5 ปกติสร้างสรรค์สิ่งเสพติดบางอย่าง

ตอนที่ 5 ปกติสร้างสรรค์สิ่งเสพติดบางอย่าง

รถเริ่มออกตัว ขับเคลื่อนออกจากพื้นที่สนามบินอย่างเรียบเสมอกัน

เฉิงเช่อนอนหลับไม่ได้ลึกนัก ความรู้สึกสะเทือนจากการเคลื่อนที่ของตัวรถทำให้จิตสำนึกของเขาค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมา

เขาได้ยินเสียงคนกำลังเรียกเขาอยู่แว่ว ๆ

“อาจารย์เฉิงเช่อ? อาจารย์เฉิงเช่อ? อย่าเพิ่งนอนเลย ถ่ายทอดสดเริ่มแล้ว”

เฉิงเช่อค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนอื่นกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมแปลกตาภายในรถด้วยความมึนงงเล็กน้อย สายตากวาดผ่านเสี่ยวถังด้านหน้า ผ่านกล้องถ่ายภาพที่ส่องแสงสีแดงกะพริบไร้เสียง

ในที่สุด สายตาของเขาก็ตกลงบนใบหน้าที่อยู่ข้างกายซึ่งกำลังมองมาทางเขาอย่างระมัดระวัง ในดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความประหลาดใจ ทั้งยังเอ่อล้นไปด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ

เฉิงเช่อใช้เวลา 2.5 วินาทีในการตระหนักถึงสถานการณ์ของตัวเอง เขาขยับมุมปาก