เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เท้าสุดท้ายของฉางเซิงเตะไปที่ก้นของไป๋เหยา ฉะนั้นขณะที่นางลงสู่พื้นจึงคว่ำลง ถึงกับหมอบราบกับพื้นโดยตรง
ผลแพ้ชนะปรากฏชัดแล้ว ทั่วทั้งลานกว้างฮือฮากันไปหมด มีทั้งผู้ที่ตกตะลึงที่สถานการณ์พลิกผันกะทันหัน มีทั้งผู้ที่เสียดายที่ไป๋เหยามิอาจสกัดฉางเซิงไว้ได้ มีทั้งผู้ที่สงสารไป๋เหยาที่ถูกโจมตีหนักติด ๆ กัน แต่ที่มากกว่าคือความตกตะลึงต่อการที่ฉางเซิงลงมืออย่างโหดเหี้ยม การโขกศีรษะเป็นการโจมตีที่หนึ่ง พลิกตัวเตะสามครั้งเป็นการโจมตีที่สอง หมัดหนักตอนลงพื้นเป็นการโจมตีที่สาม ยกเท้าเตะขึ้นเป็นการโจมตีที่สี่ เตะกลับกลางอากาศเป็นการโจมตีที่ห้า สามครั้งแรกไม่ต้องสงสัยว่าเพื่อเอาชนะศัตรู แต่ไป๋เหยาตกลงจากเวทีแล้ว ฉางเซิงยังคว้าผมดึงกลับมาแล้วซ้ำด้วยการโจมตีหนักอีกสองครั้ง นี่ล้วนเป็นเพียงการระบายความโกรธ
หลังจากตีไป๋เหยาตกเวทีประลอง ความโกรธของฉางเซิงลดลงเล็กน้อย แต่การชี้มือชี้ไม้ วิพากษ์วิจารณ์ และใส่ร้ายตำหนิของทุกคนที่มุงดูก็ทำให้เขาโกรธจนไฟลุกในอกอีกครั้ง ปีกจมูกเกร็ง จ้องไปทางทิศตะวันตกด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว
เห็นฉางเซิงหน้าแสดงเจตนาฆ่า ทุกคนทางด้านตะวันตกของลานกว้างราวกับถูกเสือและหมาป่าจ้องมอง ชั่วพริบตาหนังศีรษะชา หนาวเยือกไปทั้งตัว เมื่อครู่ยังอยู่ชี้มือชี้ไม้ ส่งเสียงรบกวนและตะโกน อีกครู่ต่อมาก็กลับก้มหน้าก้มตา เงียบกริบ เกรงว่าถ้าก้มหน้าช้าจะถูกฉางเซิงจำหน้าตาไว้ได้
ฉางเซิงหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อปรับอารมณ์ให้สงบ เห็นว่าเสียงฆ้องไม่เคยดังขึ้นตลอดมา จึงหันตัวมองไปทางกรรมการคุมสอบหลายคนนั้น