เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หนีต้าฝูไม่รู้สาเหตุ เห็นจ้าวอู๋หมิงล้มลงสิ้นใจ ในใจก็ยินดี รีบประกาศเสียงดังว่าฉางเซิงชนะติดต่อกันอีกครั้ง
ฉางเซิงรู้แก่ใจถึงความขมขื่นของตน ก่อนจ้าวอู๋หมิงสิ้นใจเคยเหลือบมองลงใต้เวที เขาอยู่ใกล้จ้าวอู๋หมิงมาก จึงเห็นชัดในแววตานั้นซึ่งความไม่มีสิ่งใดให้เสียดายและความโชคดีที่ทำตามคำสั่งสำเร็จ นั่นแสดงว่าตัวการที่แท้จริงคนสุดท้ายอยู่ใต้เวที หลังจากได้รับสัญญาณจากจ้าวอู๋หมิง คนผู้นี้จะขึ้นเวทีทันที ฉวยที่เขาอ่อนแรงสังหารเขาเพื่อชิงชัย
เป็นไปตามที่คาด หลังจากนั้น หนีต้าฝูประกาศว่าเขาชนะติดต่อกัน ก็มีชายหนุ่มหนึ่งคนเดินออกไปจากในฝูงชน เดินขึ้นบันไดขึ้นแท่นประลอง
ฉางเซิงขมวดคิ้วมองลงไป เห็นว่าคนนี้อายุประมาณสามสิบต้น ๆ รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าเป็นสี่เหลี่ยม แก้มซ้ายมีแผลเป็นดาบยาวลึก คนนี้พกอาวุธขึ้นแท่นประลอง อาวุธที่ใช้ไม่ใช่ดาบหรือกระบี่ที่นักรบในยุทธจักรใช้กันทั่วไป แต่เป็นทวนยาวหนึ่งจั้งแปด ตัวทวนมีไอเย็นยะเยือก คงสร้างจากเหล็กกล้าบริสุทธิ์
ขณะที่คนผู้นี้ลากทวนขึ้นเวที ใต้เวทีก็มีคนจำเขาได้ “แก้มซ้ายมีแผลเป็น อีกทั้งใช้ทวนยาว คนนี้หรือคือแม่ทัพเจิ้นตงหยางโส่วอี้?”
“เขาไม่ใช่บุตรบุญธรรมของขันทีหยางหรือ?”
“ควรใช่เขา”