เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้านสงเฟยขาซ้ายหัก การประลองยุทธ์ตามธรรมชาติก็จบลงแต่เพียงนั้น หนีต้าฝูมองไปทางพยานทั้งสาม พอทั้งสามพยักหน้า ก็ตีฆ้องทองแดงดัง “ท่านนักพรตซานเซิงแห่งเขาหลงหู่เป็นผู้ชนะ”
พยานทั้งสามอยู่ด้านตะวันออกของประตูใหญ่มีหลังคา ตรงกลางประตูคือหนีเฉินอีกับสาวใช้สองสามคน ด้านตะวันตกเป็นผู้จดบันทึกกับองครักษ์ประจำบ้านสองคน ประตูใหญ่เป็นทางทะลุ หลังหนีต้าฝูประกาศผลก็หันหน้าไปทางด้านตะวันตก ส่งสายตาเป็นสัญญาณให้องครักษ์ประจำบ้านสองคนนั้น ทั้งสองเข้าใจ รวบรวมลมปราณกระโดดออกมา ลงบนเวทีประลอง ยกจ้านสงเฟยที่ล้มนอนไม่ลุกขึ้นจากเวทีไป
จวนตระกูลหนีก็มีการเตรียมพร้อมรอบคอบปลอดภัยสำหรับการประลองเพื่อหาคู่ในวันนี้ ผู้บาดเจ็บถูกยกออกจากเวทีประลอง หลังจากนั้นก็ส่งไปพบแพทย์ด้วยรถม้าทันที
เพิ่งจะว่างเวที ก็มีอีกคนกระโดดขึ้นมา คนนี้ขึ้นแท่นประลองปุ๊บก็เรียกเสียงหัวเราะครืนจากทุกคนใต้เวที เพราะคนนี้เป็นพระภิกษุหัวโตหูใหญ่
ต่อเสียงหัวเราะเยาะของทุกคน พระรูปนั้นก็ไม่หน้าแดงสักนิด ประนมมือยิ้มอ้าปากกล่าว “พระอมิตาภพุทธะ อาตมาเพียงอ้วนไปหน่อย แท้จริงอายุก็ไม่มาก ปีนี้เพิ่งยี่สิบสี่เอง”
ใต้เวทีมีคนส่งเสียงโห่ร้องว่า “ยี่สิบสี่? เกรงว่าเจ้าพูดกลับกันกระมัง”
“ฮ่า ๆ พระภิกษุใหญ่ ตบะเจ้าไม่ได้ เกิดจิตใจมนุษย์ธรรมดาแล้ว”
“พระภิกษุรูปนี้หัวมีเขา เกิดมาผิดรูปแต่กำเนิด ดูถูกไม่ได้เลย”