เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินลี่ชิวไม่พูดอะไรมาก พยักหน้าให้ฉางเซิงแล้วก็สะบัดบังเหียนเร่งม้ามุ่งหน้าไปทางตะวันออกอย่างรวดเร็ว
ฉางเซิงยืนอยู่ข้างทางมองส่งเฉินลี่ชิวจากไปไกล จนกระทั่งร่างของเฉินลี่ชิวหายลับไปเพิ่งจะถอนสายตากลับ จูงไปแล้วเฮยกงจื่อเข้าไปในภูเขา
ก่อนหน้านี้เฮยกงจื่อดื่มน้ำจากลำธารแล้ว เมื่อมาถึงแอ่งน้ำก็ไม่ดื่มอีก แต่เดินเร่ร่อนไปรอบแอ่งน้ำ ไม่แสดงอาการเหน็ดเหนื่อยใด ๆ อันเนื่องมาจากการบุกโจมตีระยะไกลอย่างรวดเร็วก่อนหน้านี้เลย
ฉางเซิงเรียกเฮยกงจื่อเข้ามา สั่งให้มันนอนตะแคงลง แล้วเอียงหัวตรวจดูกีบเท้าของมัน สิ่งที่เขาไม่คิดเลยก็คือ กีบเท้าที่สึกจนโล้นของเฮยกงจื่อก่อนหน้านี้แม้ยังไม่ฟื้นคืน แต่บนกีบเท้าไม่เห็นรอยเลือดแล้ว บาดแผลที่สึกนั้นก็สมานหายอย่างเงียบงันแล้ว
เขาแม้ไม่เคยเห็นผีดิบด้วยตาตนเอง แต่ได้ยินกันมาว่าผีดิบมีความสามารถในการรักษาบาดแผลได้เอง การที่เกิดเหตุประหลาดเช่นนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเพราะพิษศพในร่างกายเฮยกงจื่อก่อกวน
นึกถึงตอนที่เฮยกงจื่อสี่กีบเลือดไหลแต่ยังวิ่งควบสุดแรง ฉางเซิงก็สงสัยว่ามันคงไม่รู้สึกเจ็บเหมือนผีดิบ ดาบจันทราเหมันต์ของเขาอยู่ใกล้มือ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ชักดาบออกจากฝัก กรีดผ่านขาหลังของเฮยกงจื่อเบา ๆ