เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉางเซิงพูดความจริง เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าต่อจากนี้จะไปที่ไหน ไปได้ที่ไหน
จางโม่เห็นใจในชะตากรรมของฉางเซิง เคารพในศีลธรรมของเขา แม้ว่าฉางเซิงจะปฏิเสธข้อเสนอและคำเชิญของนาง แต่นางกลับไม่ได้เกิดความไม่พอใจต่อเขาเลย ตรงกันข้าม การปฏิเสธของฉางเซิงกลับทำให้นางซาบซึ้งใจยิ่งนัก เพราะเหตุผลที่ฉางเซิงปฏิเสธนางก็คือตัวเขามีอาจารย์อยู่แล้ว
หลินตงหยางเป็นศิษย์ที่ถูกขับออกจากเขาเก๋อจ้าว แถมยังตายแล้ว แต่ฉางเซิงก็ไม่ได้หันไปฝากตัวเป็นศิษย์กับผู้อื่นเพราะเหตุนี้ การทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับผู้ตาย การไม่ทอดทิ้งผู้ตาย คือการแสดงออกถึงศีลธรรมอันสูงสุดของคนคนหนึ่ง
สายตาของฉางเซิงในตอนนี้ว่างเปล่าเลื่อนลอย นอกจากความสับสนต่อทางข้างหน้าแล้ว ยังมีความจนใจและความเสียดายที่ไม่สามารถทำตามคำฝากฝังก่อนตายของอาจารย์ให้สำเร็จ เขาเคยรับปากหลัวหยางจื่อว่าจะฝากตัวเป็นศิษย์ที่เขาเก๋อจ้าว สักวันหนึ่งเมื่อได้ดำรงตำแหน่งสูงก็สามารถฟื้นฟูทะเบียนนักพรตของหลัวหยางจื่อให้ แต่กับสถานการณ์ชนิดนี้ในปัจจุบัน เขาไม่อาจจะอยู่ที่เขาเก๋อจ้าวต่อไปได้แล้ว เพราะว่าผู้อื่นไม่รับเขาไว้แล้ว