เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ด้านตะวันออกของศาลเจ้าเทพผู้คุ้มครองเมืองไม่ไกลนักก็แม้แต่ป่าไม้ ฉางเซิงด้านหนึ่งเช็ดน้ำตา ด้านหนึ่งคลำทางเดินเข้าป่าไป ดวงตาของเขาถูกควันไฟรมจนบาดเจ็บสาหัส น้ำตาไหลออกมาโดยควบคุมไม่ได้
เหตุผลที่เขาน้ำตาไหลไม่ได้เป็นเพราะว่าดวงตาบาดเจ็บเพียงอย่างเดียว ครอบครัวเฒ่าเถียนอยู่ด้วยกันกับเขาทุกวันหลายวัน บัดนี้กลับตายอย่างน่าเวทนาต่อหน้าตาเขา เขาข่มใจไว้ไม่อยู่กับความเศร้าโศกในใจ โดยเฉพาะแม่นางตระกูลเถียนผู้น่าสงสารนั้น เห็นได้ชัดว่านางชอบเขา ก่อนหน้านี้หลายวันที่นางไม่มีจงใจทาหน้าให้ดำ ก็เป็นเพราะหวังว่าตัวเองจะดูไม่ดำและน่าเกลียดนัก จะได้ทำให้เขาเปลี่ยนใจกลับมา หญิงสาวน่าสงสารแบบนี้หนึ่งคน ก่อนตายยังไม่อาจรักษาความบริสุทธิ์ไว้ให้ปลอดภัยได้
คลำทางเดินไปถึงขอบป่าไม้ ฉางเซิงพิงต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งนั่งแล้วลงมา เขารู้ว่าตัวเองมีแผลไฟไหม้สาหัส ทั่วร่างปวดรุนแรงจนทนไม่ได้ ยกมือขึ้นลูบหัว สิ่งที่ลูบได้ไม่ใช่เส้นผม แต่เป็นตุ่มพองจากไฟใหญ่ความดังบ้าง ผู้น้อยบ้างเต็มหัว
ลูบแขนกับอกและท้องอีกครั้งก็เป็นเช่นนั้น ล้วนเป็นตุ่มพองจากไฟ