เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉางเซิงไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเวทมนตร์ ไม่รู้ว่าอะไรเรียกว่าการประกอบพิธีฝืนลิขิตสวรรค์ ยิ่งไม่รู้ว่าการประกอบพิธีฝืนลิขิตสวรรค์จะมีอะไรเป็นผลลัพธ์ และเขาก็มีเพียงอายุ 14 ปี ยังไม่ประสาเรื่องชายหญิง จึงนึกไม่ออกว่าทำไมการคิดถึงใครสักหนึ่งคนจึงก่อให้เกิดผมเปลี่ยนเป็นสีขาวได้
การนินทาผู้อื่นด้านหลังนับว่าไม่เหมาะสม ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่ถูกนินทายังคงเป็นท่านอาจารย์ เฉินลี่ชิวกังวลว่าท่านอาจารย์จะได้ยิน จึงไม่มีการดำเนินต่อไปในเรื่องนี้ คุยเล่นกับฉางเซิงเพียงไม่กี่คำ ก็หาที่หลบลมหนึ่งแห่ง ลูบคลำพิจารณาอย่างละเอียดซึ่งกระบี่อ่อนจูเสวียนที่เพิ่งได้มา
ฉางเซิงเฝ้าอยู่ที่กองไฟผู้เดียว ในใจวิตกกังวลและโศกสลด เขาอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อท่านอาจารย์ แต่ก็นึกไม่ออกว่าตัวเองจะทำอะไรได้ ท่านนักพรตหลินถูกพิษร้ายแรง หมอทั่วไปย่อมเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์เป็นแน่
ใกล้เข้ามาถึงยามสี่ เถียนเจินกงกระโดดลงมาจากบนต้นไม้ เดินไปถึงข้างกองไฟ ยื่นให้ฉางเซิงผ้าห่มผืนหนึ่ง “เจ้าไปพักผ่อนเถิด ข้ามาเฝ้าอยู่เอง”
ฉางเซิงส่ายหัว “ข้าไม่ง่วง”