เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ได้ยินคำพูดของฉางเซิง เฉินลี่ชิวสูดลมหายใจเฮือก “เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่มีทางดูผิด?”
“ข้านับในใจมาสองครั้ง เป็นยี่สิบเจ็ดคนจริง ๆ” ฉางเซิงพยักหน้า
“เจ้าไม่มีระดับปราณวิญญาณ ย่อมมองเห็นสิ่งของในยามกลางคืนไม่ได้...”
ไม่รอให้เฉินลี่ชิวพูดจบ ฉางเซิงก็ขัดคำเขา “ข้ามิได้ดูผิดจริง ๆ แม้ข้าจะมองไม่ชัด แต่พวกเขาล้วนถือคบไฟ คนที่ยืนอยู่หลังต้นไม้ผู้นั้นไปปลดทุกข์ตรงนั้น ข้าถึงกับเห็นเขาคลายเชือกรัดเอวด้วยซ้ำ จึงไม่มีทางดูผิด”
ฉางเซิงพูดจบแล้ว ทุกคนมองหน้ากัน ฝ่ายเราต้องฝ่าความยากลำบากสารพัดก็คือเพื่อทิ้งศัตรูไว้ทั้งหมด เพื่อไม่ให้ทำความลับรั่วไหล บัดนี้กลับมีหนึ่งคนหลุดไป ก่อนหน้านี้คนในยุทธจักรเพียงแค่สงสัยว่าพวกเขามีตำราวิชายุทธ์ติดตัว บัดนี้ข้อสงสัยนั้นได้รับการยืนยันแล้ว สิ่งที่จะตามมาจึงแน่นอนว่าเป็นการค้นหาอย่างบ้าคลั่งและการโจมตีทั้งซึ่งหน้าและลับหลังนับไม่ถ้วน
“ทำไมเจ้าไม่บอกแต่แรก?!” เฉินลี่ชิวยกมือตบหน้าผาก
“ข้า...”