เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานนัก สามคนก็กลับมาถึงที่พักของฉางเซิง เมื่อเข้าห้องไปแล้ว ต้าฮั่นและหญิงสาวก็เริ่มเข้าใจได้เลือนรางว่าฉางเซิงเศร้าโศกถึงเพียงนี้เพราะเหตุใด คนหนึ่งกับวัวหนึ่งกลับอาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน เช่นนี้ก็พอเห็นได้ว่าความผูกพันของทั้งสองลึกซึ้งเพียงใด
ฉางเซิงมีเพียงเครื่องนอนชุดหนึ่ง หลังจากนั้นเมื่อเข้าห้องก็ม้วนมันขึ้นพร้อมกับเสื่อ เมื่อเห็นฉางเซิงกำลังเก็บของซึ่งเป็นเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้าและซักของตัวเอง ต้าฮั่นก็เอ่ยถามว่า “เจ้าจะจากไปจากที่นี่หรือ”
ฉางเซิงพยักหน้า
“เจ้าอย่าหวังว่าจะไปกับพวกเราเลย เจ้าเป็นคนขาเป๋ ท่านอาจารย์จะไม่รับเจ้าไว้หรอก” ต้าฮั่นกล่าวว่า
ฉางเซิงพยักหน้า “ข้ารู้ ข้าจะไม่ทำให้พวกเจ้าพัวพันจนได้รับผลร้ายไปด้วย ข้าเพียงอยากจากไปจากที่นี่”
เก็บของเรียบร้อยแล้ว ฉางเซิงก็ออกมาถอดแผงประตู คนจนจัดงานศพฝังศพไม่มีปัญญาซื้อโลงศพ ใช้แผงประตูบรรจุศพแล้วฝังนั้นไม่ได้พบเห็นน้อยเลย
ต้าฮั่นเห็นเช่นนั้นก็ยื่นมือช่วยเหลือ เขารูปร่างสูงใหญ่ เรี่ยวแรงน่าตกใจ แผงประตูสองบานหนักห้าสิบถึงหกสิบจิน หิ้วไว้ในมือราวกับไม่มีสิ่งใด