บทที่ 31 แสร้งรู้ในสิ่งที่ไม่รู้คือความตาย

บทที่ 31 แสร้งรู้ในสิ่งที่ไม่รู้คือความตาย

บทที่ 31 แสร้งรู้ในสิ่งที่ไม่รู้คือความตาย

ในเมืองซาบีนมีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาอยู่ 22 แห่ง ที่นี่ไม่มีโรงเรียนมัธยมต้น มีเพียงระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลาย และมหาวิทยาลัยเท่านั้น

นักเรียนในระดับประถมศึกษาต้องใช้เวลาเรียนนานถึง 9 ปีก่อนจะเลื่อนชั้นสู่มัธยมปลายอีก 3 ปี เมื่อผ่านการศึกษาครบทั้ง 12 ปี จึงจะมีสิทธิ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย

ทว่าใช่ว่าทุกคนจะก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยได้ อัตราการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยในปัจจุบันต่ำกว่า 17 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งสาเหตุหลักมาจากสองประการ

ประการแรก ค่าเล่าเรียนในมหาวิทยาลัยนั้นสูงลิบลิ่วเกินกว่าที่ครอบครัวธรรมดาสามัญจะแบกรับไหว ไม่เหมือนชั้นประถมและมัธยมปลายที่ค่าใช้จ่ายค่อนข้างย่อมเยา ทำให้ไม่ใช่ทุกครอบครัวที่จะมีเงินทุนเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายตลอด 4 ปี

ประการที่สอง แก่นแท้ของการศึกษาในปัจจุบันนั้นช่างน่าขันสิ้นดี ตามผลสำรวจของสำนักที่ปรึกษาหลายแห่ง พบว่าราว 90 เปอร์เซ็นต์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยล้วนมาจากโรงเรียนเอกชน มิใช่โรงเรียนรัฐบาล

ความล้มเหลวของการศึกษารัฐ ผนวกกับปัญหาด้านสถานะทางการเงินของครอบครัว จึงกลายเป็นตัวจำกัดโอกาสในการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยของผู้คน และนี่ก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมลินช์ถึงไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัย แม้ว่าเขาจะกรอกใบสมัครอย่างจริงจังเพียงใดก็ตาม