กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 ราวกับว่าพริบตาถัดไปจะเริ่มประชันเต้นรำกันแล้ว
จงหลีซางอดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป เขาเหาะลงมาจากแท่นสูง เตะถานเช่อเจ้าทึ่มนั่นกระเด็นออกไป ป้อนโอสถช่วยชีวิตให้เยวี่ยหว่านอิ๋งหนึ่งเม็ด แล้วอุ้มนางจากไปโดยไม่หันกลับมา
เสิ่นเย่เวยกับเตี่ยนจ้านฉวยโอกาสรีบล้างสมองกู้หยู่ไป๋
เสิ่นเย่เวยกล่าวว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านเห็นหรือไม่? เมื่อครู่ถานเช่อกอดเยวี่ยหว่านอิ๋งอยู่!”
เตี่ยนจ้านเสริมว่า “แถมยังแนบชิดกันด้วย!”
เสิ่นเย่เวยพูดต่อ “นางยังถูกอาจารย์อุ้มไปอีก”
เตี่ยนจ้านพูดต่อ “จุ๊ ๆ สตรีผู้นี้นี่นะ!”
เสิ่นเย่เวยกล่าวว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านไม่รู้สึกหึงหวงหรือโกรธเลยสักนิดใช่หรือไม่? เพราะท่านไม่ได้รักนางเลย!”