กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 สตรีผู้นี้ช่างเหมือนคนโง่เง่ายิ่งนัก
เยวี่ยหว่านอิ๋งมองหลิ่วอวิ๋นอี้ พลางเบ้ปาก ในใจรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง
นางคิดในใจว่า ก่อนหน้านี้เรียกข้าว่าน้องหวานหยาดเยิ้มเสียเต็มปาก พอถึงเวลาแบ่งของที่ริบมาได้ กลับมาต่อรองกับข้าเสียอย่างนั้น
เหอหวยซูส่งกระแสเสียงบอกนางว่า “ศิษย์น้องหญิงเล็ก ข้าจำได้ว่าอาจารย์เคยมอบผลเซียนวิญญาณให้เจ้าเป็นของขวัญวันปักปิ่น เจ้าเอาออกมาเอาใจสัตว์เดรัจฉานตัวนั้นได้”
จริงด้วย ผลเซียนวิญญาณเป็นอาหารที่สัตว์อสูรโปรดปรานอย่างยิ่ง
เยวี่ยหว่านอิ๋งจึงตาเป็นประกาย เผยรอยยิ้มสดใสแล้วตอบรับด้วยความยินดี “ได้สิ เช่นนั้นก็ให้จิ้งจอกเก้าหางเลือกนายด้วยตัวเอง ข้ายินดี”
หลิ่วอวิ๋นอี้ก็กล่าวเช่นกันว่า “ข้าย่อมยินดีด้วย”