กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 สำนักเมตตาจิตนี่มันโจรชัด ๆ!
ซือชิงอวี่เห็นดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
“เพลง ‘ขับขานเพลงเหนือพสุธา’ ใช้ได้ผล! เอาเพลงที่พวกเราเคยซ้อมกันก่อนหน้านี้แหละ มา สาม สอง หนึ่ง ลุย!” ซือชิงอวี่หันไปเรียกศิษย์ร่วมสำนัก
หนานกงชื่อหยางได้ยินดังนั้นก็โคจรพลังวิญญาณเป็นคนแรก ทำให้แสงภายในค่ายกลมืดลง
ซือชิงอวี่หยิบศิลาบันทึกภาพออกมา เปิดเสียงร้องประสานของศิษย์ชายและศิษย์หญิงรวมร้อยคนที่บันทึกไว้ก่อนหน้านี้ในสำนักเมตตาจิต เมื่อเสริมอุปกรณ์ขยายเสียงของเชียนเริ่นเข้าไป ก็กลายเป็นเสียงก้องล้อมรอบทิศทาง
หลงเฉินเยว่ยัดพิณคงโหวของนางลงในถุงเก็บของอย่างลวก ๆ แล้วหยิบกลองใบใหญ่ออกมา มือทั้งสองกำไม้กลองที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ ก่อนเริ่มตีตามเสียงประสาน