เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 ดูคล้ายถูกสิ่งอัปมงคลบางอย่างเข้าสิงเป็นพิเศษ
เมื่อเห็นศิษย์ร่วมสำนักต่างพยักหน้าหงึก ๆ ราวกับลูกเจี๊ยบจิกเมล็ดข้าว ซือชิงอวี่ก็ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก รอก่อน ช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ข้าจะเรียกพี่สามกับพี่สี่มาด้วย!”
ซือชิงอวี่ “……” จำเป็นต้องขายหน้าให้ครบทุกคนขนาดนี้เชียวหรือ?
ส่วนใหญ่อิ้งเทียนซิงชอบเดินเพ่นพ่านไปตามห้องของแต่ละคน ไม่ชอบส่งกระแสเสียง แต่คราวนี้เรื่องเร่งด่วน เขาจึงเลือกส่งกระแสเสียง
อิ้งเทียนซิงส่งข้อความว่า “ศิษย์น้องหญิงเล็ก กำลังจะเต้น รีบมาดูเร็ว!”
ไม่นานนัก เชียนเริ่นกับฉือเป่าเป่าก็ปรากฏตัวในโถงบนยอดเขาหลัก
ซือชิงอวี่กระตุกมุมปาก ตัดสินใจเด็ดขาด กระตุกชายกระโปรงขึ้นแล้วโบกมือ “ศิษย์พี่รอง บรรเลงเพลงให้ข้าสักเพลง เอาแบบเร้าใจสุด ๆ!”
อิ้งเทียนซิงสะบัดแขนเสื้อ ชูมือ แล้วดีดสายพิณ เสียงพิณฝูซีพลิ้วไพเราะเปี่ยมบารมี