เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 สำนักเมตตาจิตจะไม่รั้งท้ายอีกต่อไป
เมื่อไป๋อู๋ฉางมาถึง ก็เห็นศิษย์ทั้งห้าของซือชิงอวี่กำลังเล่นปาหิมะกันอยู่กลางลานหิมะ
ทุกคนใช้พลังวิญญาณ ตั้งใจฝึกเคล็ดวิชาความเร็วและพละกำลังไปด้วย
ฉือเป่าเป่าถนัดลงมือซัดตรง ๆ เพียงแต่เล็งไม่ค่อยแม่นนัก
ตอนเขาปาหิมะก้อนใหญ่ใส่ศีรษะหนานกงชื่อหยาง พลาดไปโดนหน้าของมนุษย์หิมะตัวน้อยเข้าอย่างจัง
อิ้งเทียนซิงร้องโวยวายทันที “ฉือเป่าเป่า เจ้าทุบหัวมนุษย์หิมะของข้าหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว! ข้าเกลียดเจ้า!”
อิ้งเทียนซิงรีบปั้นก้อนหิมะลูกใหญ่แล้วปาใส่ฉือเป่าเป่า
ฉือเป่าเป่ายกเท้าเตะออกไป เตะโดนเชียนเริ่นที่กำลังหาโอกาสลอบโจมตีเขาอยู่พอดี
เชียนเริ่น “……”
ช่วยไม่ได้ วิชากายาของฉือเป่าเป่าแข็งแกร่งเกินไป ต่อให้พี่น้องอีกสามคนร่วมมือกันก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้