เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 น้องหญิงหว่านอิ๋งรับกระบี่แทนข้า
ไป๋อู๋ฉางดูออกว่าซือชิงอวี่กำลังคิดอะไร จึงเดินเข้ามาบอกนางว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าส่งกระแสเสียงบอกอาจารย์เจ้าแล้ว พวกเขาจับผู้บำเพ็ญสายมารที่เปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายได้ และส่งพวกเขากลับมาที่หมู่บ้านมู่สุ่ย ข้าจะรอพวกเขาอยู่ที่นี่
วางใจเถอะ เซียงเซียงคุ้มกันพวกผู้หญิงกับเด็ก ๆ ให้หลบอยู่ในลานเรือนที่ปลอดภัย ไม่มีใครขาดหายไปสักคน และไม่มีอันตราย”
คราวนี้ซือชิงอวี่ก็วางใจ นางหลับตาลงอย่างหมดแรง แล้วหมดสติไป
เมื่อเสิ่นเย่เวยกับพวกเห็นท่าทีที่สำนักเมตตาจิตมีต่อศิษย์ของตน ก็อดอิจฉาจนใจเปรี้ยวไม่ได้
สำนักเมตตาจิตถึงกับนั่งเรือเหาะลำใหญ่มารับ ทั้งประมุขสำนัก ผู้อาวุโส และผู้ดูแลเมืองชางปี้ต่างก็มากันหมด!
พอผู้อาวุโสของเขามาถึง ท่าทีก็ดีเหลือเกิน ถามไถ่ด้วยความห่วงใย ตอบทุกคำถาม ทั้งยังช่วยรักษาโรค!
แล้วพวกเขาเล่า! โดนด่าเสียยกใหญ่ แถมกลับไปยังต้องฝึกเพิ่มอีก!