กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 นี่คงเป็นมรดกสืบทอดของสำนักข้ากระมัง
ซือชิงอวี่ได้ยินคำขู่ของหัวหน้าหมู่บ้านชัดเจน นางถอนหายใจอย่างจนใจ ขมวดคิ้วแล้วยกมือฉีกยันต์ที่ปิดกั้นประสาทรับกลิ่นของตนออก
เมื่อเห็นเช่นนั้น เสิ่นเย่เวยก็กำกระบี่ในมือแน่น ยิ้มยิงฟันให้ซือชิงอวี่ พยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง “ศิษย์น้องหญิงเล็กซือ เจ้าแอบอยู่ที่นี่เถิด
อย่างไรเสียเจ้าก็อยู่แค่ขั้นสร้างรากฐาน เมื่อครู่เราปะทะกับชาวบ้านพวกนั้นมา ข้าประเมินคร่าว ๆ ว่าอีกฝ่ายมีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำอย่างน้อย 20 ถึง 30 คน หัวหน้าหมู่บ้านกับตาเฒ่าสกปรกอีกหลายคนในหมู่บ้านก็ทะลวงถึงขั้นทารกวิญญาณแล้ว
หากเจ้าไปช่วยคน อันตรายเกินไป