กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 บุรุษห้ามสวมกระโปรงแบบนี้!
วันถัดมา ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านมู่สุ่ยแขวนผ้าแพรแดงไว้สูง โคมแดงดวงแล้วดวงเล่าประดับอยู่ทั่ว หมู่บ้านเล็ก ๆ ทั้งหมู่บ้านเต็มไปด้วยบรรยากาศมงคล เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยครึกครื้น
“เกี้ยวแดงใหญ่ พันแพรสีสด เจ้าสาวร้องคราใด หัวพลันหลุดลง”
“ประทัดดัง พรเต็มเรือน สาวงามแลกเงินและเสบียง...”
ชาวบ้านกำลังวุ่นวายร้องเพลงพื้นบ้านที่กำลังนิยมในหมู่บ้านเสียงดัง กลบเสียงร้องไห้ที่ดังมาจากศาลบรรพชน
สตรีจากหมู่บ้านอื่นที่ถูกจับตัวมามองชุดเจ้าสาวด้วยใบหน้าหวาดหวั่น สะอื้นเบา ๆ “ข้าไม่อยากแต่งให้ราชามังกรเทพ ข้า...ข้าถูกโจรจับตัวมา ไม่ได้สมัครใจ ข้าอยากกลับบ้าน”
“สตรีไม่ช้าก็เร็วก็ต้องแต่งงาน แต่งให้ใครก็ถูกคนรังแกเหมือนกันทั้งนั้น