เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 กฎข้อแรกของบรรพาจารย์สำนักเมตตาจิต
ขณะที่หัวหน้าหมู่บ้านกับซือชิงอวี่กำลังสนทนากัน จู่ ๆ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งบุกเข้ามาในห้อง
เบื้องหลังนางมีสาวใช้กับหญิงชราหลายคนตามกรูกันเข้ามา สีหน้าตื่นตระหนก
หญิงสาวขมวดคิ้ว กวาดตามองซือชิงอวี่ทั้ง 6 คนอย่างไม่เป็นมิตร ก่อนบ่นว่า “ท่านพ่อ พี่ใหญ่ พวกท่านพูดให้คนนอกฟังถึงเรื่องไม่ดีของฟางเซินอีกแล้ว! น่ารำคาญนัก!
ข้าบอกพวกท่านไปกี่ครั้งแล้วว่าเขาเป็นผู้ชายของข้า ต่อให้พวกท่านไม่เห็นแก่เขา อย่างน้อยก็ควรไว้หน้าข้าบ้าง!”
“แม่หนู เจ้านี่ถูกข้าตามใจจนเสียคนแล้ว ออดอ้อนงอแงก็ยังไม่รู้จักดูสถานที่!” หัวหน้าหมู่บ้านดุ
หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวขอโทษซือชิงอวี่และพวกพ้อง “ต้องขออภัยจริง ๆ ท่านเซียนทุกท่าน นี่คือบุตรสาวของข้า ซูปี้ฉือ ทำให้พวกท่านเห็นเรื่องน่าขันแล้ว”
“ซู… แม่นางปี้ฉือ! สวัสดี!” ซือชิงอวี่ขานชื่อของนางเสียงดัง แล้วทักทายอย่างกระตือรือร้น