กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว!
ทันใดนั้น คลื่นเสียงที่ขยายด้วยพลังวิญญาณก็ดังมาจากโถงใหญ่ของหอสุรา “นายน้อยใหญ่แห่งตระกูลเชียน สนใจจะเจรจาธุรกิจกับสำนักเมตตาจิตของพวกเราหรือไม่?”
เชียนเริ่นจำได้ว่าเสียงนั้นเป็นของใคร ดวงตาที่สงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณพลันเผยแววตกตะลึง
เชียนเลี่ยนกับเชียนจั๋วมองหน้ากัน เชียนเลี่ยนค่อย ๆ ลุกขึ้น ตั้งใจจะออกไปดู
เชียนจั๋วขมวดคิ้วเตือน “พี่ใหญ่ ระวังมีแผนร้าย เหตุใดถึงบังเอิญเช่นนี้ ข้ารู้สึกว่าพวกเขามุ่งมาหาเชียนเริ่น”
เชียนเลี่ยนกลับโบกมือ “เจ้าเฝ้าอยู่ที่นี่ ข้าออกไปดูเอง
การออกมาครั้งนี้ พวกเราพาเชียนเริ่นกลับไปก็ถือว่าทำความดีความชอบใหญ่หลวงแล้ว หากยังได้ผลประโยชน์อื่นกลับไปอีก ท่านพ่อกับผู้อาวุโสในตระกูลย่อมมองพวกเราสองพี่น้องดีขึ้น”