กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 เขาไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป บัดนี้มีคนที่อยากปกป้องแล้ว
มีเพียงซือชิงอวี่ที่ไม่ได้รู้สึกอะไร นางกำลังตั้งหน้าตั้งตากินอย่างเอร็ดอร่อย
เมื่อเห็นนางกินอย่างเอร็ดอร่อยเช่นนี้ คนอื่น ๆ ก็เปลี่ยนอารมณ์นานัปการให้กลายเป็นความอยากอาหาร พากันกินเงียบ ๆ ไม่มีใครปริปากสักคน
หลังมื้ออาหาร ซือชิงอวี่ก็วางชามข้าวลงบนโต๊ะดังปัง
“ตอนมื้อเช้าเขายังอยู่ หมึกที่เขียนไว้ก็ยังไม่แห้งสนิท เขาน่าจะยังไปได้ไม่ไกล ข้าพอจะเดาได้ว่าเขาอยู่ที่ใด”
สายตาของซือชิงอวี่กวาดมองหนานกงชื่อหยาง อิ้งเทียนซิง และฉือเป่าเป่าทีละคน ทั้งสามวางตะเกียบลงแทบจะพร้อมกัน แล้วลุกขึ้นเตรียมออกไปพร้อมกับซือชิงอวี่