เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 ผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เสิ่นเย่เวย ศิษย์น้องชายที่ยืนอยู่ด้านหลังกู้หยู่ไป๋ สะกิดเอวเขา “ศิษย์พี่ใหญ่ พวกเราไปกันด้วยดีหรือไม่?”
เสิ่นเย่เวยรู้สึกขายหน้าเหลือเกิน อุตส่าห์มาช่วยคน สุดท้ายกลับช่วยอะไรไม่ได้เลย
สำนักของพวกเขาจัดการเรื่องภายในกันเองจนจบ แล้วพวกเขาเป็นตัวอะไรเล่า?
สุดท้ายตัวตลกกลับกลายเป็นข้าเอง
ผู้อาวุโสคนหนึ่งของสำนักเมตตาจิตเห็นเสิ่นเย่เวยกับพวกกำลังจะหนี ก็รีบร้องเรียกไว้ “เฮ้ ๆ พวกศิษย์สืบทอดหนุ่ม ๆ จากสำนักเทียนกาน เมื่อครู่ประมุขสำนักพูดแล้วว่า พวกเจ้ามาทะเลาะวิวาทในสำนักเมตตาจิต ทำทรัพย์สินเสียหายไปตั้งมากมาย ต้องชดใช้เงินด้วย!”
กู้หยู่ไป๋ “……”
ไข่มุกวารีมรกตยังคงลอยอยู่ตรงหน้าซือชิงอวี่ นางลังเลอย่างยิ่งว่าจะรับมันไว้ดีหรือไม่
กู่ฉางเฟิงเห็นภาพนั้น จึงเดินไปหาซือชิงอวี่ด้วยสีหน้าเป็นมิตร แล้วกล่าวเสียงดังว่า “แม่หนูน้อย ลูกแก้วนี้ชอบเจ้า ก็รับมันไว้เถิด นี่เป็นสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งเชียว”
กู่ฉางเฟิงสะบัดพลังวิญญาณสีครามเข้มออกไปกระทบไข่มุกวารี ชั่วขณะถัดมาไข่มุกก็เปลี่ยนรูปร่าง กลายเป็นหยดน้ำตัวน้อยที่มีทั้งจมูก ตา และปาก