กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 ข้าเชื่อ!
ฮวาอู๋อิ่งหันไปมองซือชิงอวี่ ขยิบตาให้ “ศิษย์น้อย เรื่องนี้เจ้ามีอะไรอยากพูดหรือไม่ ขอเพียงเจ้าพูด อาจารย์ก็เชื่อเจ้า อย่ากลัวไปเลย”
ซือชิงอวี่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแล้วพยักหน้า จากนั้นก้าวออกไปข้างหน้า
“ตอนนั้นข้าพาเยวี่ยหว่านอิ๋งที่หมดสติและบาดเจ็บหนีมาจนถึงริมหน้าผา
ข้าสู้วิหคเสวียนเหนี่ยวอสนีม่วงไม่ได้ เมื่อเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่บนหน้าผาริมเขา ข้าจึงลองผลักเยวี่ยหว่านอิ๋งไปทางนั้น หากไม่ทำเช่นนี้ พวกเราต้องตายกันหมด
หากนางถูกต้นไม้ต้นนี้รับไว้ได้ ข้าก็จะล่อวิหคเสวียนเหนี่ยวอสนีม่วงไป บางทีนางอาจมีโอกาสรอดชีวิต”