เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 เมตตากรุณาสมชื่อสำนัก
น้ำเสียงของซือชิงอวี่แฝงแววเยาะเย้ยอยู่หลายส่วน นางกล่าวกับเหอหวยซูว่า “ขออภัยด้วยนะ ทำให้เจ้าผิดหวังแล้ว ข้าไม่เพียงไม่ตาย ยังมีชีวิตอยู่ดีเสียด้วย และข้าคิดว่าข้าจะมีชีวิตยืนยาวกว่าเจ้าและศิษย์น้องหญิงเล็กของเจ้ารวมกันอย่างแน่นอน”
ถานเช่อได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้ว มองซือชิงอวี่อย่างไม่พอใจ “ศิษย์พี่หญิงสาม เมื่อก่อนพวกเราเคยเป็นศิษย์ร่วมสำนักกัน ท่านพูดเช่นนี้ออกจะเกินไปหน่อยหรือไม่?”
ซือชิงอวี่ได้ยินถานเช่อพูดก็รู้สึกสะอิดสะเอียน จึงด่าเขาตรง ๆ “ไสหัวไปให้พ้น! เคยเป็นศิษย์ร่วมสำนัก เคยเป็นศิษย์ร่วมสำนัก ศิษย์ร่วมสำนักบ้าบออะไร!
เมื่อก่อนเจ้าไม่เคยมองข้าเป็นศิษย์พี่หญิง ส่วนข้าไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้ ก็ไม่เคยเห็นหัวไอ้คนโง่ที่คลั่งไคล้นางอย่างเจ้า!”