กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 260 ติดกับ
ตอนที่ผมกำลังเพ่งสมาธิอ่านไดอารี่ของผู้อำนวยการห้องสมุดอยู่นั้น ผมไม่ได้สังเกตเลยว่าในเงามืดด้านหลังมีเงาคนหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมา
เขาแอบเข้ามาข้างหลังผมอย่างเงียบเชียบ ใช้ผ้าเช็ดหน้าที่ชุบยาสลบปิดปากและจมูกของผมไว้ทันที ผมยังไม่ทันได้ดิ้นเลยด้วยซ้ำก็หมดสติไป...
จิ้งจอกชาดเดินตามเส้นทางที่คนทำความสะอาดใช้ในตอนกลางวันมาถึงประตูกลบานนั้น ดึงกลไกซ่อนหนึ่งครั้ง ประตูกลก็เปิดออกเผยให้เห็นบันไดที่ทอดลงไป เพียงแต่บันไดนั้นทอดยาวลงไปในความมืดมิด มองไม่เห็นเลยว่าข้างในมีอะไรกันแน่