กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 249 ห้าพันต่อหนึ่งแสน
จิ้งจอกชาดมองแววตาอันแน่วแน่ของผม มันรู้ว่าผมเองก็คิดหาทางออกอะไรไม่ได้แล้ว ถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด
“เอาล่ะ! ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นก็บุกฝ่าวงล้อมออกไป! ยังดีกว่ามอมตัวตายอยู่ที่นี่!”
จิ้งจอกชาดหันไปหาทหารทุกคนแล้วกล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย! พวกเราจะยืนมองพี่น้องของตัวเองถูกพวกมันฆ่าแบบนี้ได้หรือ!”
“ไม่ได้!”
“ถ้างั้นเราควรทำอย่างไร!”
“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”
แม้พวกเราจะเหลือไม่ถึงหนึ่งหมื่นคน แต่เสียงที่กึกก้องดั่งภูเขาผืนทะเลกลับเทียบได้กับทหารหนึ่งแสนนายฝ่ายตรงข้าม
“ส่งคำสั่งของข้าไป! ทหารทุกคนห้าพันนายออกศึก! ที่เหลือซึ่งมีฝีมือดีที่สุดให้อยู่รักษาเมืองให้ข้า!”