กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 231 เธอไปก่อน ฉันคุมท้ายเอง
ฉันตระหนักขึ้นมาทันทีว่าสิ่งที่เฉินจางหาวพูดถึงคือโครงกระดูกที่ถือเคียวนั่น ก็คือ “ยมทูต” ที่ฉันกับหยางหานเจอเมื่อก่อนหน้านี้
“แล้วตอนนี้คุณรู้สึกยังไงบ้าง เดินไหวไหม”
เฉินจางหาวลองลุกขึ้นยืน แผลจริง ๆ ไม่ใหญ่ สิ่งเดียวที่ต้องกังวลคือเลือดออกมากเกินไป
ฉันหันไปขอบคุณหญิงสาวที่เพิ่งช่วยเฉินจางหาว แล้วถามว่า “คุณมาคนเดียวหรือคะ”
เธอพยักหน้าตอบว่า “ฉันมาเข้าสัมมนาวิชาการ……ที่โรงพยาบาลฝั่งตรงข้ามโรงแรมนี่แหละค่ะ”