กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 ออกจากห้อง
หลังจากวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง ห้องทั้งห้องก็ถูกฉันทำให้เละเทะไปหมด ผ้าห่มและอะไรทำนองนั้นถูกฉันโยนลงไปในชักโครกของห้องน้ำ โต๊ะหัวเตียงล้มระเนระนาดอยู่บนพื้น เจลอาบน้ำที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ก็ถูกฉันเทกระจายเต็มพื้น
สรุปก็คือ ตอนนี้ห้องนี้ไม่มีทางที่จะพักคนได้แล้วแน่นอน
เพราะกลัวว่าถ้าส่งเสียงดัง พวก "สิ่งนั้น" ข้างนอกจะได้ยิน ตอนที่ทำพวกนี้ฉันจึงระมัดระวังตัวตลอด ตอนนี้ก็แค่รอให้พนักงานโรงแรมมาเคาะประตูครั้งต่อไปก็พอ