กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 225 ผม "ผม" และ "ตัวผมเอง"
ทันใดนั้น "ผม" ที่มีสีหน้าบิดเบี้ยวตรงหน้าก็ยังมีเลือดไหลออกจากหัวไม่หยุด เพียงแต่เสื้อผ้าบนตัวเขาขาดรุ่งริ่ง ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิง ดูท่าทางเหมือนสติไม่ค่อยปรกติ
ผมกำหอกยาวที่เพิ่งได้มาในมือให้แน่น กลัวเหลือเกินว่าคนบ้าตรงหน้าจะพุ่งเข้ามาฆ่าผมอีก
ได้ยินเพียงเขาเอ่ยพึมพำไม่หยุดว่า "ฆ่าหมดแล้ว... ฆ่าหมดแล้วเหลือแค่ฉันคนเดียว ฉันก็จะออกจากห้องนี้ได้แล้ว!"
เห็นเขาใกล้ผมเข้ามาเรื่อย ๆ หอกยาวที่เปื้อนเลือดในมือก็เล็งมาที่ผม ผมได้แต่ต้องเข้าไปปล้ำกับเขา