กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 222 การพบกันชั่วคราว
หยางหานแข็งทื่ออยู่กับที่ สมองหมุนเร็วพลางคาดเดาตัวตนของคนตรงหน้า เขามาจากนอกเขตแดน หรือเป็นคนธรรมดาที่ตามเข้ามา หรือเป็นสิ่งมีชีวิตแบบหัวหน้าเขตของโรงเรียนกันแน่
“ไม่ต้องสนหรอกว่าฉันเป็นใคร ยังไงรถพังคันนี้ฉันก็นั่งจนพอแล้ว เอาของที่ฉันให้ไป รีบจบเรื่องซะ”
บุคคลลึกลับพูดพลางยื่นของแปลก ๆ ให้หยางหาน พร้อมกำชับว่า “เจอนายสถานีรถไฟคนนั้นแล้วค่อยโยนของออกไป”
“ฉันจะเอาอะไรไป...”
ครึ่งประโยคหลังที่ว่า “เชื่อคุณ” ของหยางหานยังไม่ทันออกจากปาก บุคคลลึกลับก็ตัดบท “เธอยังมีทางเลือกอื่นเหรอ?”