กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 อุบัติเหตุระหว่างการเดินทาง
ในอดีต เวลาช่างเชื่องช้า รถม้าและจดหมายก็เชื่องช้าเช่นกัน...
นั่งอยู่บนรถไฟ มองทิวทัศน์ที่ค่อย ๆ เคลื่อนผ่านนอกหน้าต่าง ใจของผมปั่นป่วนไปด้วยความรู้สึกนับพัน ครั้งก่อนผู้คนห่างกันหมื่นลี้ จดหมายจากบ้านส่งไปไม่ถึง ยังต้องฝากความคิดถึงไว้กับแสงจันทร์ แต่ตอนนี้เพียงโทรศัพท์เครื่องเดียวก็มองเห็นกันได้ กลับดูเหมือนความรู้สึกนั้นได้หายไป
เมื่อมีพาหนะที่เร็วกว่า รถไฟทางไกลแบบนี้แทบไม่มีใครนั่งแล้ว แม้แต่ใกล้เทศกาลตรุษจีนทั้งขบวนก็ยังมีคนไม่กี่คน
ราวกับว่าถูกเตรียมไว้เพื่อพวกเราโดยเฉพาะ...