กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 180 ราตรีอันยาวนาน (5)
ผมหลบอยู่หลังพ่อค้า คอยสังเกตการณ์รอบตัวอย่างระแวดระวัง มองไปทางทิศที่ลูกธนูพุ่งมา
แต่คนคนนั้นซ่อนตัวได้ดีมาก แทบจะไม่มีทางรับรู้ถึงร่องรอยของเขาได้เลย
ขณะที่ผมกำลังมีสมาธิเต็มที่ ลูกธนูดอกที่สองก็พุ่งมา อีกครั้งที่เฉียดไหล่ไป หัวใจผมเต้นเร็วขึ้น อะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน
ขณะที่ผมกำลังคิดว่าจะหาทางหนีออกไปได้อย่างไร คนที่ซ่อนอยู่ในความมืดกลับเดินออกมาด้วยตัวเอง ตะโกนใส่ผมว่า “ไม่ต้องหลบแล้ว ออกมาเถอะ!”
ในมือเขาถือธนูผสมแบบสมัยใหม่ ธนูชนิดนี้ยิงได้สบายแรงมาก ลูกธนูที่ยิงออกไปก็มีพลังทำลายสูง