กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 174 ภาพลวงตา? ความจริง?
ฉันสะดุ้งตื่นจากที่นั่ง แล้วพบว่าทุกสิ่งเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตาของฉัน ตอนนี้ฉันถูกความกลัวจนเหงื่อเย็นแตกซ่านไปทั้งตัว
ฉันถอนหายใจยาว โชคดีที่ไม่เกิดความผิดพลาดอะไร จากนั้นฉันก็นึกถึงกฎเกณฑ์ที่บอกว่า ถ้าเจอภาพลวงตาให้ตั้งใจทำข้อสอบต่อไป ฉันจึงคิดจะเขียนข้อสอบของตัวเองต่อ พอเงยหน้ามองก็พบว่ากระดาษคำตอบว่างเปล่า ไม่มีลายมือของฉันอยู่เลย
ไม่ถูกสิ... เมื่อกี้ฉันเขียนไปครึ่งหนึ่งแล้วชัด ๆ...
ฉันเงยหน้ามองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง พบว่าตอนนี้เพิ่งสองนาฬิกาสามสิบห้านาที การสอบเพิ่งเริ่มได้ห้านาที